Jest wiele powodów, dla których widok wisielca wprawia w smutek.
No bo że umarł, tak. I wisi jak niezgrabna, przerośnięta lalka. Zepsuta, nie zagra już w żadnym przedstawieniu.
I te dyndające nogi. Jak wahadło - odmierzają czas. Ten, który minął? Może. A może właśnie ten, który nam pozostał?
piątek, 7 czerwca 2019
Skrzypu skrzyp
Subskrybuj:
Posty (Atom)
O tych, co na amen zemrzeć nie mogą (rozdział 1)
– Szanowny panie, – zaczął z udawaną grzecznością, nauczony, że okazując szacunek rozmówcy, łatwiej się z nim rozprawi – a zatem raczy ...
-
Czas na serię inspirowaną twórczością Arkadija i Borysa Strugackich oraz uniwersum Fallout! Wpisy w tej serii będą niekiedy przeplatać się ...
-
"Czarny Obelisk" przygniata. Ciężar wydarzeń kraju ogarniętego największym kryzysem finansowym w historii dosłownie wbija w ziemię...
-
– Szanowny panie, – zaczął z udawaną grzecznością, nauczony, że okazując szacunek rozmówcy, łatwiej się z nim rozprawi – a zatem raczy ...